Een café aan de Breedeplaats rekent zijn terrasseizoen opnieuw uit

Sjoerd houdt zijn hand onder een van de zwarte stralers aan de gevel en knikt tevreden. Het is kwart over vijf op een woensdagmiddag in oktober, de zon is al achter de daken van de Franeker binnenstad gezakt en het waait net hard genoeg om je jas dicht te willen doen. Toch zitten er nog drie tafeltjes vol op zijn terras aan de Breedeplaats. “Twee jaar geleden had ik nu de stoelen al naar binnen gesleept,” zegt hij.

Zijn café draait al jaren op de zomer. Bezoekers van het Eise Eisinga Planetarium die na hun bezoek iets willen drinken, de drukte rond de PC in augustus, fietsers die een middag door de omgeving toeren. Na half september viel dat stil. “Binnen heb ik veertig plekken, buiten bijna tachtig. Elke week dat het terras eerder dicht moet, zie ik terug in de omzet.”

Van gasheater naar stroom

De oude terrasheaters op gas wilde hij kwijt. Ze waren omslachtig met flessen, verwarmden vooral de lucht boven de tafels en pasten slecht bij gasten die steeds vaker vragen hoe duurzaam een zaak eigenlijk is. Infraroodstralers verwarmen mensen en tafels in plaats van de lucht, waardoor er minder warmte de wind in verdwijnt. Het vermogen blijft alleen flink. Sjoerd koos voor acht stralers van elk anderhalve kilowatt.

“Ik dacht dat ik ze gewoon in de buitenstopcontacten kon prikken,” zegt hij lachend. “Die zaten er toch al voor de lampjes.” Toen hij Elektricien Franeker vroeg om mee te kijken, werd die gedachte snel bijgesteld. Twaalf kilowatt is meer dan de rest van het café op een rustige middag bij elkaar gebruikt. Een gewone groep in de groepenkast is goed voor ruim 3,5 kilowatt. Met twee stralers op zo’n groep zit je daar al dicht tegenaan, en met de buitenverlichting en een koelkast erbij springt hij eruit.

Eigen groepen en een aansluiting die het aankan

De stralers kregen daarom vier eigen groepen met elk twee stralers, verdeeld over de drie fasen van de aansluiting zodat geen fase overbelast raakt. Alles buiten valt achter een aardlekschakelaar van 30 mA. In de regen, met gasten die in natte jassen langs de gevel schuiven, is dat geen luxe. De bekabeling loopt niet los over de muur maar weggewerkt onder de daklijst, ook omdat Sjoerd in een binnenstad vol monumenten niet zomaar alles aan een voorgevel mag hangen. Daarvoor zat hij eerst met de gemeente aan tafel.

Ook de sfeerverlichting is aangepakt. Die lichtsnoeren hingen jarenlang aan een haspel die vanuit de gang naar buiten liep. Nu zitten er spatwaterdichte buitencontactdozen op hoogte, op een eigen groep met een schakelklok, zodat het personeel om sluitingstijd niet meer met een natte stekker in de hand staat.

De rekensom

Sjoerd heeft het voor zichzelf uitgerekend. Staan alle stralers vol aan, dan kost dat hem bij zijn huidige stroomprijs een paar euro per uur. Hij schakelt ze per zone en zet alleen aan wat bij bezette tafels hangt. “Als er drie tafels buiten zitten die elk een paar biertjes en een portie bitterballen bestellen, is dat terugverdiend voordat de eerste ronde op is.”

Elektricien Franeker heeft ook het schema in de groepenkast bijgewerkt, zodat zijn bedrijfsleider weet welke schakelaar bij welke straler hoort. Sjoerd wijst naar het plein, waar de straatlantaarns net aanspringen. “Volgend weekend wordt het nog tien graden. Dan zit hier gewoon een vol terras.”